EMANUELLE SCHINS

Als fotografe ben ik afgestudeerd aan de Kunstacademie.
OgenBlikken bestaat sinds 2005. In 2006 heb ik me volledig toegelegd op OgenBlikken.

Ik ben mama van twee kindjes die alles voor me betekenen. We wonen met z'n vieren in Voerendaal. Ik ben zelf (nog) niet getrouwd.
Het liefst zou ik in Toscane willen trouwen maar een hoogstamboomgaard in Nederland als trouwlocatie is ook helemaal goed. Als iemand tips heeft waar een mooie gaard zich bevindt, waar dan ook in Nederland, hou ik me aanbevolen.

Ik ben iemand van de details, hou van bruiloften waar aandacht geschonken is aan de kleine dingetjes. Een bloemetje op een tafel, een persoonlijk kaartje, kaarsjes, lampionnen, linten, tule, ballonnen, rozenblaadjes, een favoriete kleur van het bruidspaar die her en der terugkomt, een handgeschreven wens, een bruidskind die alles met verwondering ervaart en vol trots een zelfgemaakt cadeau aan het bruidspaar overhandigt, de vader die volschiet wanneer hij zijn dochter voor het eerst in de jurk ziet, een oma die een traantje laat, versieringen, een warme handdruk, een knuffel, een knipoog..

Alles dat net wat verder gaat dan het 'gewone' zonder de bijzonderheid van het alledaagse te verliezen spreekt me aan.

Als kind was ik al gek van bruidsjurken, het had en heeft nog steeds iets magisch voor mij. Uitgeknipte plaatjes van zo wijd mogelijke bruidsjurken hingen vroeger naast de posters van New Kids on the Block en George Michael op mijn kamer.

Ik eet geen vlees en geen vis. Hou van puur en de natuur in de ruimste zin van het woord. Kan verlegen zijn. Ik neem dan ook niet de rol van een ceremoniemeester voor mijn rekening als huwelijksfotograaf zijnde. Daarentegen valt een groot deel van mijn verlegenheid weg als ik aan het werk ben waardoor ik ook op mijn strepen kan staan mocht dat nodig zijn.
Soms kan ik ook een traantje mee wegpinken wanneer er iets emotioneels gebeurt op een huwelijksdag.

Muziek: Birdy en Tori Amos vind ik fantastisch, om maar twee voorbeelden te noemen. Wouter Hamel vind ik geweldig in zijn creativiteit. Ik hou ook van de warme stem van Michael Bublé.
Cellomuziek raakt me in mijn hart. Klassieke muziek doet me denken aan de sprookjesplaten die ik als kind helemaal grijs gedraaid heb.

Gefascineerd ben ik door de fotografie. Gefascineerd door ogenblikken die minder dan 1 seconde duren, maar tegelijkertijd ontzettend veel kunnen betekenen. Het heden vastleggen om mee te kunnen nemen naar de toekomst. Het mogelijk kunnen maken dat mensen jaren later terug kunnen kijken op een fantastische dag die in een zucht voorbij was.

Steeds weer opnieuw vind ik het een grote eer om aanwezig te mogen zijn op zo'n bijzonder mooie dag van twee mensen die de rest van hun leven met elkaar willen doorbrengen.